bînamaz


bînamaz
(F.)
[ زﺎﻤﻥ ﯽﺑ ]
beynamaz.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • binamaz — bȋnamāz m DEFINICIJA reg. pejor. onaj musliman koji ne obavlja redovno svakodnevne molitve, koji ne obavlja namaze ETIMOLOGIJA tur. ← perz. bī: bez + namāz v. namaz …   Hrvatski jezični portal

  • binamaz — f. namazsız …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • beynamaz — sf., din b., Far. bīnamāz Namaz kılmayan (kimse) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BEYNAMAZ — (Bak: Bînamaz …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük